Leiderschap is geen populariteitswedstrijd (en dat is maar goed ook)

In de bureauwereld houden we van grote woorden. We pitchen voor de mooiste merken, vieren onze successen met veel bombarie en doen in de wandelgangen graag alsof we alles onder controle hebben. Maar zodra de druk oploopt, vervallen we vaak in een ouderwetse reflex: de harde toon. We gaan 'managen' op volume en snelheid. Terwijl de echte winst juist aan de andere kant zit. Aan de voorkant de zachte hand, zodat je aan de achterkant de harde knopen kunt doorhakken.

De valstrik van de 'alleman-vriend'

Laten we eerlijk zijn: leiderschap is geen populariteitswedstrijd. Als operationeel manager sta ik dagelijks voor keuzes die niet iedereen leuk vindt. Maar duidelijkheid is de hoogste vorm van respect die je een team kunt geven. Te vaak verschuilen we ons achter vage kaders of 'agency-talk' omdat we de boeman niet willen zijn. Maar door geen keuzes te maken, laat je je mensen zwemmen.

Echt leiderschap vraagt erom dat je niet méégaat in het lawaai, maar dat je luistert naar wat er speelt. Pas als je de voorkant (de menselijke kant) begrijpt, kun je aan de achterkant de onpopulaire, maar noodzakelijke beslissingen nemen die het bureau verder helpen.

De dictatuur van de volle agenda

We stoppen onze planningen tot de nok toe vol. "Het is nu eenmaal druk," zeggen we dan met een vermoeide glimlach. Campagnes, pitches, die ene 'kleine' klantvraag: alles is urgent, alles moet nu. Zo ontstaat een gebrek aan regie. Want zodra het druk wordt, schuift in veel bureaus alles naar voren. En laten dat nou net de echt belangrijke zaken zijn. Ontwikkeling, feedback, reviews.

Dus wat voelt als vooruitgang (want druk zijn is toch goed?), is in werkelijkheid destructief. Want op het moment dat alles belangrijk wordt, heeft niets nog echt gewicht. Daar zit voor mij de kern: leiderschap is niet het faciliteren van alles wat langskomt, maar het aanbrengen van hiërarchie. Het betekent bepalen wat nu telt, en dus ook – heel pijnlijk – wat moet wachten. We willen die spanning vermijden omdat we flexibel en servicegericht willen zijn, maar door alles ruimte te geven, verliezen we uiteindelijk de controle over de kwaliteit.

De puzzel die nooit afkomt

Er is weinig zo funest voor een team als een constante verandering van koers. Onduidelijkheid is de grootste energievreter op de werkvloer. Zonder vaste kaders wordt doelgericht werken een onmogelijke puzzel, waarbij de stukjes elk half jaar door elkaar worden gehusseld. Mensen hebben een plek nodig om te landen, een basis van waaruit ze kunnen excelleren. Als de fundering elke week schuift, bouw je nooit iets dat blijft staan.

De lessen van het ijs: Het collectief boven de ster

Kijk naar het nationale shorttrackteam. Dat is een wereld waar de marges nihil zijn en de druk immens. Succes daar komt niet voort uit iedereen tevreden houden. Integendeel. We zagen daar keuzes die op papier onbegrijpelijk leken: het opzij zetten of passeren van een absolute ster als Suzan Schulting in het voordeel van het teamproces of een specifieke strategie.

Dat zijn de impopulairste keuzes die je als coach, of als manager, kunt maken. Het vraagt lef om tegen de gevestigde orde of de publieke opinie in te gaan. Maar het is noodzakelijk. Je maakt die keuze niet om iemand te beschadigen, maar omdat je de lange termijn en het grotere doel voor ogen hebt. Dat is de essentie: je luistert naar je professionals, je begrijpt hun ambities, maar aan het eind van de dag ben jij degene die de knoop doorhakt voor het collectief.

Impact boven volume

Effectief leiderschap draait voor mij niet om wie het vaakst aan het woord is of wie de grootste presentatie geeft. Het gaat om impact. Het gaat om de mensen die hun team écht bereiken, richting geven en rust creëren in een wereld vol ruis. Dat betekent kaders scheppen en durven luisteren naar de professionals die binnen die kaders het werk moeten doen.

De kracht van kwetsbaarheid

Misschien wel het belangrijkste onderdeel van die menselijke maat? Durven zeggen waar je niet goed in bent. Kwetsbaarheid wordt in onze industrie vaak nog gezien als een zwakte, maar het is juist een kracht. Het schept de ruimte voor anderen om hun expertise te tonen. Leiderschap is niet de baas spelen; het is de omstandigheden creëren waarin je mensen de baas kunnen zijn over hun eigen werk.

Vera Terhorst - Operations Director Brand Creatives